Download GRATIS mijn mini e-book Je ontvangt dan ook direct mijn ezine met extra tips

Ik weet dat ik niet boos moet worden en toch doe ik het. Waar ligt dat toch aan?

26-11-2014 - Camiel van Hoegee

Herken jij de volgende situaties waarin je boosheid niet kunt beheersen of in woede uitbarst?

  • Je mobieltje of boek uit frustratie tegen de muur gooien
  • Je kind net iets te hard vastpakken als het het bloed onder je nagels vandaan haalt
  • Je komt thuis en je weet dat je partner ook de hele dag druk is geweest en toch heb je al gezegd dat het zo’n puinhoop is voordat je er erg in hebt
  • Iemand maakt een opmerking naar je of spreekt je ergens op aan en voor je het weet heb jij je weerwoord al gezegd. Tegen je familie, je partner of de politie niet altijd even slim
  • Vloeken en schelden in de auto tegen medeweggebruikers heeft geen zin, want ze horen je niet (als je niet allebei de ramen open hebt staan) en toch is die tirade eruit voordat je er erg in hebt

Allemaal situaties waarin je wel weet dat dit niet handig of verstandig is. Toch is het vaak al gebeurd voordat je er erg in hebt. Je kan jezelf nadien wel voor je kop slaan of erger: je voelt je schuldig of je schaamt je ervoor. Het maakt je boos, verdrietig, opnieuw gefrustreerd. Omdat je jezelf niet hebt weten te beheersen. Terwijl je het zo goed weet, doe je het niet. Het bekende: als het puntje bij het paaltje komt…

Woedebeheersing_ruzie_angermanagement_zelfbeheersing_driftkikker_Camiel van Hoegee_Heleen Elfrink_1Hoe komt dat toch, dat je wel weet dat je niet moet ontvlammen en schelden, maar als het puntje bij het paaltje komt, het toch niet doet?

Je gedrag wordt gestuurd op basis van emotie, niet op basis van denken. Je allereerste impuls komt uit je lijf, niet uit je hoofd.  Maar je denkt vaak juist dat het omgekeerd is. We denken vaak dat we alles rationeel benaderen en dat we alles wel doordacht doen. Niet dus!

Op het moment dat bovengenoemde situaties, of in jou geval misschien een net iets andere situatie, zich heeft voorgedaan, dan is je reactie er al uit voordat je er erg in hebt. Het is actie en gelijk reactie. Dat gaat als een soort automatisme dat al voorgeprogrammeerd lijkt te zijn.

En dat is ook zo!

De manier waarop je reageert is niet voor het eerst. De situatie waarin jij je bevindt misschien wel (of vaak ook niet), maar je reactie is hetzelfde als een soortgelijke situatie vorige maand of vorig jaar of een paar jaar geleden. De situatie verandert, de kern van jou reactie niet.
Er wordt namelijk iets bij jou getriggerd en dan treedt er een mechanisme in werking dat al voorgeprogrammeerd is. Dat is al ontwikkeld toen je nog een heel stuk jonger was.

Veel van ons gedrag hebben we aangeleerd van onze ouders en/of belangrijke opvoeders. Daarin heb je afgekeken of jezelf aangeleerd hoe je met bepaalde situaties om moet gaan. Of dat nu nog net zo handig en verstandig is, dat is natuurlijk maar de vraag. Dat is een vraag die jij en je omgeving kunnen beantwoorden. Als je het zelf niet weet, kijk dan eens naar je omgeving. Zij laten heel vaak zien hoe het met jou gaat. Zijn je kinderen onrustig of agressief, is je partner gestresst of reageert hij/zij fel en geïrriteerd naar je, kijk dan eens of jij daar wellicht een aandeel in hebt. Of dat jij zelf onrustig of gestresst bent.

Soms kan het zijn dat het door school komt bij de kinderen of dat er iets gebeurd is op het werk van je partner, maar vaak zit het hem in de interactie tussen jou en de ander. Als jij geïrriteerd bent, dan raakt de ander dat ook, verhef jij je stem, dan doet de ander dat ook, etc.

Wil je graag dat dit stopt? Kijk dan eens naar het achterliggende mechanisme

Wat is bij jou de trigger? Aangezien je dat vaak moeilijk van jezelf kan achterhalen, raden wij je aan om het er met iemand over te hebben. Er is namelijk één ding wat je niet met eigen ogen kunt zien en dat ben jij zelf.

Zodra je meer zicht en grip hebt op jouw triggers, dan kun je ermee aan de slag om je reactie te veranderen.
Heb je namelijk door wat er gebeurt, dan kun je wel je hoofd inschakelen en bedenken hoe je een volgende keer wilt reageren. Als je dat vaak genoeg doet, dan kun je je lichaam op die manier leren anders te reageren. En elke keer als dat lukt dan bouw je aan een nieuw mechanisme van reageren en heb jij je oude patroon doorbroken.

Heel veel succes!


Jouw reactie op Ik weet dat ik niet boos moet worden en toch doe ik het. Waar ligt dat toch aan?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *