Omgaan met je eigen boosheid: waar begin je?

Hoe vaak heb je al tegen jezelf gezegd dat het nu echt de laatste keer was? En toch gebeurt het weer. Vooraf weet je het, achteraf ook, maar in het moment zelf gaat het razendsnel. Op een gegeven moment ben je het zat en wil je er iets aan doen, alleen: waar begin je?

Niet met tot tien tellen

Tot tien tellen is het eerste advies dat iedereen krijgt, en het werkt niet, want tien seconden is veel te kort. En als iemand tegen je zegt "blijf nou even rustig", denk je vooral: ja, is goed met je. De weerstand wordt dan alleen maar groter.

Begin met eerlijk naar jezelf kijken

Je moet van jezelf weten dat je explosief kunt zijn, en erkennen dat het een van je valkuilen is. Dat klinkt simpel, maar zolang je de schuld bij je partner, je kind of je collega legt, kom je niet verder.

Veel mensen vertellen me dat ze geen kort lontje hebben, maar helemaal geen lontje: ze gaan in één keer van nul naar honderd. Mijn ervaring is dat er altijd iets aan voorafgaat, je hebt het alleen nog niet door. Het gaat erom dat je je eigen code leert kraken: wanneer word ik nou eigenlijk boos, en wat gebeurt er daarvoor met me? Daar kun je over nadenken, maar voor een groot deel is het in je lijf leren voelen dat er een grens bereikt wordt.

Wat doe je op het moment zelf?

Boos worden mag, het gaat om het punt waar boosheid omslaat in woede. Merk je dat het die kant op gaat, let dan eerst op je lijf. Rustig ademen geeft je net die paar seconden waarin je er niet uitflapt waar je later spijt van hebt.

Lukt dat niet, ga dan weg, naar buiten om een frisse neus te halen. Een kwartiertje later denk je weer een stuk helderder. Spreek dat wel van tevoren af met je partner, anders krijg je "loop maar weg, zwakkeling" naar je hoofd. Uitpraten kan, maar niet op dat moment.

Wanneer kies je voor een training?

Draai je al jaren hetzelfde rondje, dan is alleen lezen niet genoeg. Het vraagt oefenen in echte situaties, en waar het bij jou vandaan komt, is lastig in je eentje uit te zoeken. Er is één ding dat je niet met eigen ogen kunt zien, en dat ben jij zelf. Hoe zo'n oude reactie ontstaat, lees je in Ik weet dat ik niet boos moet worden en toch doe ik het.

Het is training, geen therapie, je hebt er geen verwijzing voor nodig en het is voor volwassenen vanaf 21 jaar. Je kunt beginnen met de online training in je eigen tempo, je kunt in een kleine groep in Hilversum komen of je kiest voor 1-op-1. Wat elke vorm je oplevert, lees je in online, in een groep of 1-op-1. Weet je niet wat bij je past, plan dan een gratis gesprek van een half uur. Je zit nergens aan vast.